Na podstawie wykresu wskaż dla jakiej dawki flokulanta proces flokulacji zaszedł najszybciej.

Na tym wykresie bardzo wyraźnie widać, że dawka flokulanta 50 g/Mg powoduje najszybszy przyrost objętości sklarowanej cieczy w czasie. To znaczy, że proces flokulacji zachodzi najsprawniej właśnie przy tej dawce. Linie reprezentujące różne dawki rozchodzą się na początku, ale to właśnie dla 50 g/Mg krzywa już po pierwszych minutach najbardziej oddala się w górę – sklarowana ciecz przyrasta szybciej niż przy innych stężeniach. To efekt optymalnego dobrania ilości flokulanta do stężenia zawiesiny: za mała dawka (np. 10 g/Mg) nie zapewni pełnej koagulacji i pozostawia część cząstek w zawieszeniu. Z kolei zbyt wysoka (jak 70 g/Mg) prowadzi do nadmiernej adsorpcji i powstawania zbyt dużych, niestabilnych agregatów, które mogą rozpadać się lub hamować sedymentację. W praktyce przemysłowej zawsze szuka się takiego optimum, żeby nie tracić odczynników i nie marnować czasu. Standardem jest właśnie dobór dawki na podstawie prób laboratoryjnych i obserwacji prędkości klarowania, dokładnie tak, jak pokazuje ten wykres. Moim zdaniem znajomość takich zależności bardzo się przydaje na stanowisku technologa albo operatora instalacji, bo pozwala szybko reagować na zmiany parametrów surowca.