Ilość energii potrzebnej do rozdrobnienia próbki rudy w młynie bębnowym określa się na podstawie

Indeks Bonda to zdecydowanie najważniejszy parametr stosowany przy szacowaniu ilości energii potrzebnej do rozdrobnienia materiałów w młynach bębnowych, szczególnie w przemyśle wydobywczym i przeróbczym. W praktyce laboratoryjnej oznacza się go poprzez specjalny test, w którym bada się, ile energii elektrycznej trzeba dostarczyć, by rozdrobnić próbkę do określonego stopnia rozdrobnienia. Ten wskaźnik jest podstawą przy projektowaniu instalacji rozdrabniających, bo pozwala przewidzieć, jak duży młyn trzeba zastosować i ile energii będzie to kosztować. Używa się go w równaniu Bonda, które daje bardzo realistyczne prognozy dla takich procesów jak rozdrabnianie rud metali czy węgla. Moim zdaniem bez znajomości indeksu Bonda trudno w ogóle myśleć o efektywnym prowadzeniu procesu rozdrabniania, bo inne podejścia na ogół nie uwzględniają rzeczywistej pracy rozdrabniającej i specyfiki danego materiału. Bardzo często spotyka się ten temat na egzaminach zawodowych czy w praktyce inżynierskiej, bo to po prostu podstawowa wiedza dla każdego technologa czy operatora młynów. Warto też pamiętać, że ten indeks zależy od właściwości materiału – nie da się go tak sobie założyć z tabelki. Trzeba zmierzyć. W branży dąży się do minimalizowania zużycia energii, a bez indeksu Bonda takie optymalizacje byłyby ślepe. Praktycznie każda porządna dokumentacja inwestycyjna linii rozdrabniania zawiera wyniki testów Bonda. Tak więc śmiało można powiedzieć, że to jest złoty standard.