Wymiary otworów, w kolejno następujących po sobie sitach uporządkowane są według ustalonego wskaźnika √2, który nazywa się skalą

Skala wg Rittingera to naprawdę podstawowa rzecz, jeśli chodzi o projektowanie i eksploatację przesiewaczy czy sit w przeróbce surowców mineralnych. Ten system polega na tym, że otwory w kolejnych sitach mają wymiary zwiększające się według wskaźnika pierwiastka z 2 (czyli około 1,41). Dzięki temu, przesiewając materiał przez zestaw sit, uzyskujemy frakcje o dobrze zdefiniowanym uziarnieniu, co ułatwia późniejsze procesy jak rozdrabnianie, sortowanie czy wzbogacanie. Moim zdaniem to jedno z tych rozwiązań, które na pierwszy rzut oka wydaje się trochę abstrakcyjne, ale w praktyce daje świetne efekty – pozwala przewidzieć, jakie rozmiary frakcji dostaniemy i zaplanować cały proces technologiczny dużo łatwiej. W wielu podręcznikach i normach spotyka się właśnie skalę Rittingera jako zalecaną, bo daje ona najbardziej „racjonalny” podział materiału, niezależnie czy pracujemy z węglem, kruszywem czy rudami metali. Z mojego doświadczenia wynika, że dzięki tej skali mniej materiału się marnuje, a separacja przebiega sprawniej, bo różnice pomiędzy kolejnymi frakcjami są optymalne. W praktyce, jak dobierasz sita na przesiewaczu, to często właśnie sięga się po zestawy w tej skali – jest to po prostu wygodne i sprawdzone.