Flokulant stosuje się w celu przyspieszenia zbyt wolno przebiegającej

Flokulant dodaje się do zawiesin przede wszystkim wtedy, gdy naturalna sedymentacja jest niewystarczająco szybka i nieefektywna. W praktyce przeróbki mechanicznej kopalin często zdarza się, że drobne cząstki mineralne lub ilaste pozostają długo zawieszone w wodzie, co utrudnia klarowanie cieczy i zagęszczanie osadów. Flokulanty, najczęściej polimery naturalne lub syntetyczne, powodują łączenie się tych drobnych cząstek w większe agregaty – tzw. flokule. Dzięki temu powstające aglomeraty szybciej opadają na dno, a więc przyspieszają proces sedymentacji. Takie rozwiązania są wręcz standardem np. w procesach zagęszczania szlamów w kopalniach, oczyszczalniach ścieków czy podczas rekultywacji zbiorników wodnych. Moim zdaniem, stosowanie flokulantów znacznie poprawia wydajność urządzeń sedymentacyjnych (np. osadników, zagęszczaczy), zwiększa przejrzystość odcieku i pozwala na lepsze gospodarowanie wodą procesową. Praktyka pokazuje, że wybór odpowiedniego flokulanta i jego dawkowanie wymaga doświadczenia oraz często testów laboratoryjnych, bo różne frakcje cząstek reagują odmiennie. Z perspektywy środowiskowej to też ważny temat, bo umożliwia ograniczenie zużycia świeżej wody oraz ilości odpadów ciekłych. W skrócie: bez flokulantów trudno sobie wyobrazić sprawną i ekonomiczną sedymentację w nowoczesnych zakładach.