Ciecze ciężkie zawiesinowe charakteryzują się

Ciecze ciężkie zawiesinowe bardzo często spotyka się w przeróbce mechanicznej kopalin, przede wszystkim podczas procesów wzbogacania i separacji. Ich cechą charakterystyczną jest niejednorodność – gęstość takiej cieczy zmienia się w różnych miejscach zbiornika, bo zawiesina nie jest idealnie jednorodna i ulega rozwarstwieniu grawitacyjnemu. W praktyce, nawet przy dobrym mieszaniu, cięższe cząstki mają tendencję do opadania na dno, a lżejsze unoszą się ku górze. To powoduje, że zarówno gęstość, jak i stężenie zawiesiny są różne na różnych poziomach. Moim zdaniem to bardzo ważne, żeby pamiętać, że nie da się uzyskać idealnej jednorodności w takich układach – to normalne zjawisko, z którym trzeba się liczyć podczas projektowania procesów technologicznych. Dobry operator urządzenia wie, że kontrola gęstości w kilku punktach zbiornika pozwala efektywniej prowadzić proces rozdziału czy klasyfikacji. Często stosuje się różne mieszadła albo układy cyrkulacji, ale mimo to zmienność gęstości to codzienność. W praktyce przydaje się znajomość tej cechy do optymalizacji parametrów i zapobiegania np. zapychaniu rurociągów czy nierównomiernej pracy separatorów. Tak więc zmienność gęstości to nie wada, tylko fizyczna właściwość tych układów, która potrafi być nawet bardzo przydatna, jeśli się ją dobrze wykorzysta.