Podziarnem nazywamy ziarna mniejsze od wymiaru oczka sita, które w wyniku procesu przesiewania

Podziarnem nazywamy ziarna, które są mniejsze niż wymiar oczka sita, ale z różnych przyczyn nie przeszły przez sito, czyli zostały w klasie górnej po przesiewaniu. To może wydawać się nieco nieintuicyjne, bo teoretycznie wszystko, co jest mniejsze od oczka, powinno znaleźć się w klasie dolnej, ale w praktyce bywa inaczej. Z mojego doświadczenia wynika, że często w zakładach spotyka się sytuację, gdzie drobiny są przyklejone do większych kawałków, zlepione wilgocią lub po prostu utknęły na sicie z innych powodów technologicznych. Branżowe standardy, zwłaszcza przy kalibracji sit i ich czyszczeniu, przewidują taką sytuację i traktują podziarno jako osobną frakcję, którą trzeba potem dodatkowo rozdzielić albo nawet recyrkulować. Z punktu widzenia praktyka, znajomość tej definicji jest bardzo przydatna np. gdy trzeba oceniać efektywność przesiewania albo analizować straty materiałowe. W dobrych zakładach zawsze sprawdza się ilość podziarna w górnej klasie, bo to świadczy o stanie urządzeń i prawidłowym doborze parametrów procesu. Moim zdaniem, kto raz zobaczy przesiew w działaniu, nie pomyli już pojęcia podziarna z produktem klasyfikacji czy surowcem do dalszej przeróbki. Przesiewanie to nie tylko czysta teoria – tu każdy drobiazg technologiczny ma realny wpływ na jakość całego procesu.