Skala twardości Mohsa przedstawia podatność kopaliny stałej na

Skala twardości Mohsa to klasyczna metoda oceny odporności minerałów na zarysowanie, czyli, po prostu, na rozdrabnianie. Moim zdaniem, w praktyce górniczej i przeróbczej, taka informacja jest bardzo cenna – pozwala dobrać odpowiednie maszyny i parametry procesu kruszenia czy mielenia. W codziennej pracy na zakładzie przeróbczym, nie ma sensu próbować rozdrabniać kwarcu na tych samych ustawieniach, co gips, bo różnica w twardości na skali Mohsa jest ogromna. Skala ta zawiera dziesięć wybranych minerałów, gdzie najmiększy jest talk (1), a najtwardszy diament (10). Ustalając twardość kopaliny (czyli minerału) na tej skali, można przewidzieć, jak łatwo dany materiał będzie się rozdrabniał – a to wpływa na zużycie energii, dobór szczęk kruszarki, czy nawet na żywotność lin stalowych przy transporcie materiału. Norma PN-EN 932-3 jasno opisuje, jak takie parametry powinno się oznaczać w laboratorium. Z mojego doświadczenia, osoby rozumiejące znaczenie tej skali znacznie szybciej radzą sobie ze wstępną oceną przydatności kopaliny do różnych procesów technologicznych, np. czy lepiej użyć młynów kulowych czy walcowych. Istotne jest też, że skala Mohsa nie mówi nic o rozpuszczalności, ścieralności czy odporności na wietrzenie – chodzi tylko o podatność na zarysowanie i rozdrabnianie, więc to jest kluczowe z punktu widzenia całej mechanicznej przeróbki.