Na rysunku przedstawiono schemat wzbogacania

Odpowiedź elektrycznego jest prawidłowa, bo na schemacie widać typowy układ rozdziału ziaren na podstawie ich właściwości elektrycznych, czyli tzw. separację elektrostatyczną. To jedna z bardziej zaawansowanych metod wzbogacania, szczególnie przydatna tam, gdzie inne sposoby zawodzą np. przy rozdziale mieszanin minerałów o podobnej gęstości, ale różnej przewodności elektrycznej. Na rysunku materiał nadawany jest na obracający się bęben, który potem rozdziela ziarna – te przewodzące (zazwyczaj siarczki czy węgiel) zostają przyciągnięte lub odpychane przez pole elektryczne, przez co trafiają do osobnych frakcji: koncentrat i odpad. Moim zdaniem ta technika jest super praktyczna, bo pozwala odzyskać wartościowe surowce nawet z bardzo trudnych odpadów, minimalizując straty. W górnictwie i recyklingu często się to stosuje, np. do rozdziału rud cynku od dolomitu albo do odzysku metali z elektronicznych złomów. Jest to zgodne ze współczesnymi standardami branżowymi, gdzie coraz większy nacisk kładzie się na selektywność i precyzję wzbogacania. Osobiście uważam, że umiejętność rozpoznawania takich schematów to podstawa dla każdego technologa surowców.