Na rysunku przedstawiono przebieg procesu

Proces pokazany na rysunku to typowa sedymentacja, czyli opadanie cząstek stałych w cieczy pod wpływem siły grawitacji. W praktyce spotyka się to w wielu branżach – od oczyszczania ścieków po przeróbkę mechaniczno-chemiczną kopalin. Moim zdaniem, to jedna z tych metod, które są banalnie proste w założeniach, ale wymagają trochę wiedzy, żeby działały naprawdę efektywnie. Schemat na rysunku świetnie obrazuje, jak z czasem następuje rozdział faz – na początku mamy mieszaninę, a potem warstwy: czystej cieczy na górze, zawiesiny w środku i osadu na dole. Ważne jest, żeby dobrze dobrać czas i wysokość zbiornika, bo od tego zależy wydajność i klarowność uzyskanego roztworu. W praktyce stosuje się różne typy osadników, a projektując je trzeba uwzględniać takie rzeczy jak szybkość opadania cząstek, lepkość cieczy czy nawet kształt samego zbiornika. Dobrym przykładem mogą być osadniki wykorzystywane w górnictwie czy cementowniach – tam sedymentacja pozwala na oddzielanie drobnych cząstek minerałów od wody technologicznej. Warto pamiętać, że zgodnie z normami branżowymi, np. PN-EN 12255-4 dla oczyszczalni ścieków, sedymentacja to podstawa skutecznego oddzielania faz. Z mojego doświadczenia, dobrze przeprowadzony proces sedymentacji bardzo ułatwia dalsze etapy przeróbki i pozwala zaoszczędzić sporo energii w porównaniu do metod mechanicznych.