Podczas klasyfikacji mechanicznej nadawy o uziarnieniu od 0 do 20 mm na przesiewaczu dwupokładowym o średnicy oczek sit kolejno 4 i 16 mm otrzymuje się następujące klasy ziarnowe:

Dokładnie tak wygląda prawidłowy podział na klasy ziarnowe dla przesiewacza dwupokładowego z sitami o oczkach 4 mm i 16 mm. Najdrobniejsze ziarna, które przechodzą przez sito o oczkach 4 mm, tworzą frakcję 0–4 mm. Te, które zatrzymują się na sicie 4 mm, ale przechodzą przez sito 16 mm, dają frakcję 4–16 mm. Z kolei największe ziarna (powyżej 16 mm), zatrzymywane są na górnym sicie i tworzą frakcję 16–20 mm. Taki sposób klasyfikacji jest bardzo typowy w przeróbce mechanicznej kopalin, na przykład w sortowniach kruszywa czy przy produkcji mieszanek betonowych. Rozdział materiału na trzy wyraźne frakcje ułatwia późniejszą obróbkę technologiczną, np. dalsze rozdrabnianie, wzbogacanie czy dobór do konkretnych zastosowań. Ważne jest, żeby umieć poprawnie zinterpretować wyniki przesiewania, bo od tego zależy jakość produktu finalnego. Spotkałem się w praktyce z sytuacjami, gdzie źle dobrane oczka sit albo błędna interpretacja efektów przesiewania prowadziła do problemów z jakością. Dobrą praktyką branżową jest zawsze sprawdzanie nie tylko teoretycznego podziału, ale też weryfikacja efektywności przesiewania na miejscu. Moim zdaniem, znajomość zasad działania przesiewaczy i interpretacji frakcji powinna być absolutną podstawą dla każdego, kto chce pracować w przeróbce surowców mineralnych. Zwracajcie uwagę na takie szczegóły, bo one robią różnicę na produkcji.