Z przedstawionych na wykresie krzywych wzbogacania dla rudy miedzi wynika, że proces flotacji przebiegł z najwyższą selektywnością dla badania oznaczonego cyfrą

Dobra robota, bo wybrałeś krzywą oznaczoną numerem 4, a to właśnie ona świadczy o najwyższej selektywności procesu flotacji. W praktyce oznacza to, że w tym przypadku uzyskano największy rozdział pomiędzy miedzią a pozostałymi składnikami - koncentrat jest bogaty w miedź, a odpad zawiera minimalne ilości tego pierwiastka. Selektywność procesu ocenia się właśnie na podstawie takich wykresów: im bliżej krzywa przebiega linii idealnego wzbogacania, tym mniej niepożądanych składników przedostaje się do koncentratu i tym bardziej efektywna jest separacja. To bardzo pożądana sytuacja w realnych instalacjach flotacyjnych, bo pozwala na ograniczenie strat cennego surowca i zmniejszenie ilości odpadów do dalszego przerobu czy składowania. Z mojego doświadczenia mogę dodać, że w praktyce osiągnięcie tak wysokiej selektywności możliwe jest tylko przy dobraniu optymalnych parametrów flotacji: odpowiedniej ilości i rodzaju odczynników, właściwym czasie napowietrzania czy ustawienia mieszadła. Taki wynik to wzór do naśladowania w każdej wzorcowej instalacji przeróbczej. Często takie krzywe są analizowane przez technologów, którzy na ich podstawie optymalizują cały ciąg technologiczny. Co ciekawe, właśnie w branży miedziowej dużą uwagę przykłada się do naukowej interpretacji krzywych wzbogacania – dobrze to znać, bo praktyka bez teorii często prowadzi do marnowania zasobów.