Wody popłuczkowe w procesie przeróbki węgla klaruje się

W przypadku klarowania wód popłuczkowych pochodzących z przeróbki węgla najskuteczniejszym i najczęściej stosowanym rozwiązaniem w zakładach przeróbczych są osadniki stożkowe. Wynika to z charakteru zawiesin obecnych w wodach popłuczkowych, które zawierają drobny węgiel, pyły mineralne oraz czasem flokulanty wykorzystywane do poprawy sedymentacji. Osadnik stożkowy pozwala na skuteczne oddzielenie części stałych przez wykorzystanie grawitacji – cząstki osiadają na dnie stożka, a sklarowana (oczyszczona) woda jest odprowadzana z górnych partii zbiornika. Tego typu urządzenia są standardem w nowoczesnych zakładach wzbogacania węgla i bardzo dobrze sprawdzają się przy dużych przepływach i zmiennym składzie zawiesiny. Z mojego doświadczenia wynika, że osadniki stożkowe są nie tylko efektywne, ale też dość łatwe w eksploatacji, a ich obsługa nie jest skomplikowana – wystarczy regularna kontrola poziomu osadu i okresowe usuwanie zgromadzonych cząstek. Co ciekawe, rozwiązanie to jest zgodne z wymaganiami ochrony środowiska, bo pozwala na recyrkulację wody procesowej i zmniejsza ilość odprowadzanych ścieków. Zastosowanie innych urządzeń, jak sita czy filtry, nie zapewnia tak wysokiej skuteczności klarowania wody przy tak dużym ładunku zawiesiny. Osadniki stożkowe są więc podstawą prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej w procesach wzbogacania węgla i trudno wyobrazić sobie sprawnie działający zakład bez takiego rozwiązania.