Jednym z warunków koniecznych do zainicjowania (powstania) wybuchu pyłu węglowego jest obecność węgla o uziarnieniu

Dokładnie tak, żeby pył węglowy mógł wybuchnąć, musi mieć bardzo drobne uziarnienie – poniżej 1 mm. Najwięcej problemów sprawia właśnie ten drobny pył, bo unosząc się w powietrzu tworzy zawiesinę, która łatwo się zapala i przekazuje wybuch łańcuchowo. To nie jest tylko teoria – w praktyce w kopalniach bardzo pilnuje się, żeby nie dopuścić do nadmiernego gromadzenia właśnie drobnicy. Z mojego doświadczenia wynika, że czasem ludzie lekceważą pył i myślą, że to większe kawałki są groźniejsze, a to właśnie ten drobny, ledwie widoczny kurz stanowi największe zagrożenie. Przepisy BHP jasno określają maksymalną dopuszczalną zawartość pyłu o uziarnieniu poniżej 1 mm w powietrzu kopalnianym, a specjalne urządzenia odpylające mają właśnie ten frakcję eliminować. Warto pamiętać, że wybuchowość pyłu węglowego zaczyna się mniej więcej od 75 g/m³ i to właśnie dla pyłu o odpowiednio małym ziarnie. Większe cząstki nie unoszą się tak łatwo i nie podtrzymują wybuchu. Takie zjawiska jak tzw. pył wstępny i wtórny wybuch w kopalni (kaskadowy efekt) to typowe przykłady, gdzie drobne uziarnienie decyduje o sile i rozprzestrzenianiu się wybuchu. Warto to dobrze zapamiętać, bo w branży górniczej to jeden z fundamentów bezpiecznej pracy.