Na rysunku przedstawiono schemat osadnika stożkowego. Wydajność masowa wylewu tego osadnika wynosi

Dobrze policzone – w tym zadaniu kluczem jest zrozumienie bilansu masy w osadniku stożkowym. Osadnik taki rozdziela strumień nadawy na dwa główne odpływy: przelew (zazwyczaj drobne cząstki w zawiesinie wodnej) i wylew (gęstszy osad, frakcja cięższa). Stosując zasadę zachowania masy, suma masy odpływającej przez przelew i wylew musi być równa masie nadawy. Czyli 30 Mg/h (nadawa) = 22 Mg/h (przelew) + Qw (wylew). Po przekształceniu Qw = 30 Mg/h - 22 Mg/h, co daje właśnie 8 Mg/h. Takie proste obliczenia są podstawą pracy w każdej przeróbce mechanicznej kopalin – właśnie tu liczy się precyzja i systematyczność. Moim zdaniem, warto zawsze automatycznie sprawdzać, czy suma strumieni się zgadza – to podstawa kontroli pracy urządzeń. W praktyce, często spotyka się sytuacje, gdzie wydajności trzeba szybko oszacować na podstawie schematów lub odczytów z czujników. Dobrym zwyczajem jest też porównywanie tych wartości z danymi z innych okresów pracy – pozwala to wyłapać potencjalne nieprawidłowości albo awarie. Jeżeli w przyszłości będziesz miał do czynienia z osadnikami w zakładach przeróbki kruszyw, to takie bilanse będziesz stosować praktycznie na co dzień. Często się zdarza, że wydajności się zmieniają – wtedy z automatu trzeba robić taki bilans i szukać przyczyn ewentualnych strat lub niezgodności. Bez tej umiejętności trudno o skuteczną eksploatację urządzeń.