Korzystając z tabeli, wskaż oznaczenie młyna, który pracuje z najwyższą wydajnością dobową. <br><br> <table><tr><th>Oznaczenie młyna</th><th>Przerób nadawy suchejMg</th><th>Czas przerobuh</th></tr><tr><td>A.</td><td>180</td><td>1</td></tr><tr><td>B.</td><td>1 280</td><td>8</td></tr><tr><td>C.</td><td>1 800</td><td>12</td></tr><tr><td>D.</td><td>4 800</td><td>24</td></tr></table>

Dokładnie tak, młyn D pracuje z najwyższą wydajnością dobową. Najlepiej zawsze rozpatrywać wydajność nie tylko przez pryzmat godzin pracy, ale przez przerób surowca w określonym czasie – tutaj w ciągu doby. Dla młyna D z tabeli, mamy przerób nadawy suchej 4800 Mg przy pracy przez 24 godziny. To oznacza, że jego wydajność dobowa to po prostu 4800 Mg/24h = 200 Mg/h, ale patrząc na cały dzień to te 4800 Mg jest decydujące. Reszta młynów mają niższe wartości tej sumy nawet, jeśli w niektórych przypadkach przerób na godzinę wygląda nieźle. Branża przeróbcza często stawia przed maszynami takie właśnie wymagania – liczy się uzysk w określonym oknie czasowym, bo to przekłada się bezpośrednio na rentowność zakładu. Z mojego doświadczenia, duże młyny pracujące całą dobę są podstawą efektywnej produkcji w nowoczesnych zakładach przeróbki. W praktyce zawsze trzeba brać pod uwagę nie tylko suchą wydajność chwilową maszyny, ale właśnie zdolność do uzyskania największej ilości produktu w zadanym czasie. Dobrze jest też pamiętać, że w realnych warunkach przemysłowych wydajność dobową często koryguje się o przestoje czy konserwacje – to też wpływa na planowanie produkcji. Ale przy danych z tabeli nie ma wątpliwości – młyn D wygrywa na całej linii.