Badany makroskopowo grunt określa się jako mało wilgotny, jeżeli jego grudka

Dobrze rozpoznana sytuacja, bo właśnie tak – grunt mało wilgotny przy zgniataniu odkształca się plastycznie, ale nie zostawia wilgotnego śladu na papierze. To bardzo ważna cecha, zwłaszcza w geotechnice, gdy oceniamy stan wodny gruntu bez dostępu do specjalistycznych narzędzi. Moim zdaniem taka praktyczna umiejętność przydaje się nawet na budowie, bo pozwala szybko określić, czy grunt nadaje się np. do zagęszczania czy pod fundamenty. W normach, takich jak PN-B-04481, czy nawet starych wytycznych inżynierskich, wyraźnie opisuje się takie testy makroskopowe – grudka gruntu, jeśli jest mało wilgotna, daje się formować ręką, ale nie brudzi papieru. Oznacza to, że woda jest związana z cząstkami gleby, nie ma jej na powierzchni, co jest typowe dla optymalnej, lekko plastycznej konsystencji. Grunty w tym stanie są najczęściej spotykane przy robotach ziemnych i są uznawane za najlepiej nadające się do zagęszczania, bo nie są ani przesuszone, ani zbyt mokre. Praktycznie rzecz biorąc – jeżeli przy ściskaniu takiej grudki na dłoni nie pojawia się nadmiar wody, a po przyłożeniu papieru nie zostaje ślad, to możemy spokojnie przyjąć, że to stan mało wilgotny. Warto to zapamiętać, bo w praktyce budowlanej często nie ma czasu na laboratoryjne testy i trzeba polegać na obserwacjach terenowych.