Skamieniałości przewodnie przedstawiane na rysunku występujące w morzach od wczesnego do późnego kambru, to

Archeocjaty to naprawdę wyjątkowa grupa organizmów, która fascynuje wielu paleontologów. To właśnie one były pierwszymi budowniczymi raf w historii Ziemi i stanowią świetne skamieniałości przewodnie dla kambru, szczególnie jego dolnych i środkowych części. Ich skamieniałości są bardzo charakterystyczne – przypominają takie stożkowate, często porowate struktury, które można łatwo rozpoznać na przekrojach. To, że archeocjaty pojawiły się nagle, masowo i równie nagle zniknęły pod koniec kambru, czyni je wzorcowymi przykładami skamieniałości przewodnich. Dzięki nim geolodzy mogą bardzo precyzyjnie datować osady morskie z tego okresu, co ma ogromne znaczenie przy poszukiwaniu surowców czy analizie historii ziemi w praktyce inżynierskiej. W praktyce – jeśli ktoś w terenie natrafi na archeocjaty, od razu wie, że ma do czynienia z kambrskimi warstwami. Na świecie uznaje się, że wykorzystywanie archeocjatów przy korelacji stratygraficznej to już taki branżowy standard. Moim zdaniem, to jedna z tych grup, które każdy geolog czy technik powinien mieć w małym palcu – wiedza o nich naprawdę się przydaje, nie tylko na egzaminie, ale i w przyszłej pracy.