Minerał, w którym wszystkie trzy osie symetrii mają jednakową długość i są w stosunku do siebie prostopadłe posiada układ krystalograficzny

Właściwie wybrany układ krystalograficzny to regularny, bo w nim wszystkie trzy osie są równej długości i są ustawione względem siebie pod kątem prostym. W praktyce oznacza to, że komórka elementarna takiego minerału ma kształt sześcianu, co bardzo mocno ułatwia przewidywanie właściwości fizycznych – na przykład przewodnictwa cieplnego czy nawet łupliwości. Takie cechy regularnych minerałów są wykorzystywane w jubilerstwie czy elektronice, gdzie zależy na jednolitych i przewidywalnych własnościach kryształów – najprostszym przykładem jest diament, który krystalizuje właśnie w układzie regularnym. Moim zdaniem znajomość tej cechy to podstawa, gdy np. projektuje się materiały do zastosowań przemysłowych, bo przewidywalność właściwości materiału na poziomie krystalograficznym przekłada się na większą kontrolę procesów technologicznych. W praktyce, jeśli spotkasz się z opisem minerału, gdzie podkreśla się równość osi i kąty proste, możesz mieć niemal pewność, że chodzi o układ regularny. Gdyby trzeba było porównać z innymi układami, to np. w trygonalnym czy trójskośnym długości osi są różne albo kąty nie są proste, co już mocno komplikuje analizę właściwości. Branża materiałowa od dawna uznaje klasyfikację układów krystalograficznych za jeden z kluczowych elementów przy doborze surowców do konkretnych zastosowań – warto o tym pamiętać.