W poszukiwaniu rud żelaza, w przypadkach gdy złoże nie zostało trafione otworem wiertniczym, a znajduje się w odległości około 50 m od ściany otworu stosuje się profilowanie

Profilowanie pola magnetycznego PZM to zdecydowanie najlepsza metoda, jeśli chodzi o poszukiwania rud żelaza w otoczeniu otworów wiertniczych, zwłaszcza gdy złoże nie zostało bezpośrednio trafione. Żelazo i jego rudy są silnie ferromagnetyczne, więc każde zaburzenie w lokalnym polu magnetycznym Ziemi można łatwo wychwycić za pomocą specjalnych sond magnetometrycznych opuszczanych do otworu. Co ciekawe, w praktyce geologicznej, jeśli złoże znajduje się nawet 50 metrów od ściany otworu, profilowanie PZM pozwala zidentyfikować takie anomalie, wskazując precyzyjnie kierunek i odległość do potencjalnego wystąpienia rudy. Moim zdaniem ogromną zaletą tej techniki jest jej nieinwazyjność i to, że nie trzeba prowadzić dodatkowych kosztownych odwiertów na ślepo – wystarczy rzetelna interpretacja danych. W branży górniczej i geologicznej to wręcz standard, szczególnie w rejonach, gdzie każde przewiercenie się przez złoże może być nieopłacalne bez wcześniejszego rozpoznania. Profilowanie magnetyczne wykorzystywane jest zarówno w Polsce, jak i na świecie, właśnie do tego typu precyzyjnych analiz podpowierzchniowych. No i jeszcze jedna rzecz – urządzenia do PZM są bardzo czułe, przez co potrafią wykryć nawet bardzo słabe sygnały od inkluzji żelaza w skałach. Nawet jeśli nie zawsze daje się określić dokładny skład rudy na podstawie jedynie PZM, to jednak lokalizacja i potwierdzenie obecności żelaza są zdecydowanie pewne.