Na zamieszczonym formularzu przedstawia się wyniki badania

To jest klasyczny wykres uziarnienia gruntu, czyli tzw. krzywa uziarnienia albo krzywa granulometryczna. W praktyce geotechnicznej ten rodzaj wykresu służy do określania rozkładu wielkości ziaren w próbce gruntu – od najdrobniejszych cząstek ilastych, przez pył, piasek, aż po żwir i frakcję kamienistą. Z mojego doświadczenia wynika, że analiza uziarnienia to jeden z fundamentów oceny przydatności gruntu do celów budowlanych, bo od tego zależy np. nośność podłoża czy jego przepuszczalność. W praktyce stosuje się normy PN-EN ISO 14688-2 i podobne, które precyzują podział na frakcje i sposoby prezentacji wyników. Takie wykresy tworzy się na podstawie przesiewu i sedymentacji, a potem na ich podstawie określa się parametry jak współczynnik jednorodności czy krzywizny, które są kluczowe przy projektowaniu podbudów drogowych, nasypów czy fundamentów. Krzywa uziarnienia pozwala w szybki sposób zweryfikować, czy grunt jest dobrze ułożony czy może wymaga domieszki innej frakcji. Bez tej wiedzy ciężko rzetelnie ocenić grunt pod kątem bezpieczeństwa i trwałości inwestycji. Moim zdaniem, każdy technik budowlany powinien umieć czytać i interpretować takie wykresy, bo pojawiają się one praktycznie w każdej dokumentacji geotechnicznej.