Łupliwość „doskonałą” posiadają

Miki rzeczywiście posiadają łupliwość doskonałą, co w praktyce oznacza, że bardzo łatwo rozszczepiają się na cienkie płytki wzdłuż jednej wyraźnie określonej płaszczyzny. To właśnie dlatego, gdy bierzesz w rękę kawałek miki, bez większego wysiłku możesz ją rozdzielić na wiele przeźroczystych czy półprzeźroczystych blaszek. Taką właściwość doskonale widać na przykład podczas pracy w laboratorium mineralogicznym albo przy okazji analiz petrograficznych skał – mikowe płytki niemal „same się łamią” w odpowiednim kierunku. Łupliwość doskonała jest cechą, którą często wykorzystuje się w praktyce, zwłaszcza przy produkcji izolatorów elektrycznych, elementów optycznych czy nawet w dawnych oknach „mikiowych”. Warto też pamiętać, że w praktyce geologicznej znajomość łupliwości minerałów ułatwia szybkie rozpoznanie ich w terenie czy w próbkach mikroskopowych. Moim zdaniem, jeżeli ktoś poważnie myśli o pracy w przemyśle surowców mineralnych albo po prostu chce dobrze znać podstawy mineralogii, to powinien mieć łupliwość miki w małym palcu. Standardy branżowe, na przykład wytyczne Międzynarodowego Towarzystwa Mineralogicznego, kładą mocny nacisk na te właściwości jako jedną z kluczowych cech diagnostycznych minerałów. W przeciwieństwie do innych minerałów z pytania, łupliwość miki jest wręcz podręcznikowym przykładem łupliwości doskonałej.