Sandr oznaczony jest na rysunku

Sandr, czyli równia sandrowa, to rozległa, płaska powierzchnia zbudowana głównie ze żwirów i piasków, które zostały naniesione przez wody roztopowe spływające spod czoła lodowca. Na rysunku oznaczony jest cyfrą 4 i to faktycznie pasuje do definicji, bo właśnie tam widać szerokie rozlanie się osadów poza obszarem gór, w miejscu gdzie woda traci prędkość i zaczyna sortować materiał. Moim zdaniem to jeden z najciekawszych przykładów, jak procesy glacjalne wpływają na krajobraz — sandry często są wykorzystywane jako dobre tereny pod budowę dróg czy infrastruktury, bo mają stabilne, przepuszczalne podłoże. W terenie łatwo je rozpoznać po równinności i charakterystycznych żwirowo-piaszczystych glebach. Według standardów geograficznych oraz podręczników z geomorfologii właśnie to miejsce – przed czołem lodowca, gdzie wody roztopowe rozlewają się wachlarzowato – uznaje się za sandr. W regionach Polski północnej sandry odgrywają dużą rolę w gospodarce wodnej, bo są świetnymi filtrami naturalnymi. Spotyka się tam często studnie głębinowe. No i dobrze wiedzieć, że sandry są jednym z najważniejszych wskaźników starej aktywności lodowca, a ich obecność świadczy o ogromnej sile transportującej dawnych wód polodowcowych.