Na przedstawionej mapie najbardziej stromy fragment stoku jest na odcinku oznaczonym cyfrą

Prawidłowo wskazałeś odcinek oznaczony cyfrą 3 jako najbardziej stromy fragment stoku. Wynika to z układu poziomic na mapie: im bliżej siebie są linie poziomic, tym większe nachylenie terenu w tym miejscu. W kartografii i geodezji ta zasada jest podstawą interpretacji map topograficznych – fachowcy przy ocenie trudności szlaku czy planowaniu budowy zawsze patrzą właśnie na odległość pomiędzy poziomicami. Na odcinku 3 linie są ułożone wyjątkowo gęsto, co jednoznacznie świadczy o dużej stromiźnie. To bardzo istotne np. przy projektowaniu infrastruktury drogowej czy tras turystycznych, gdzie nagły wzrost nachylenia może być zagrożeniem albo wymaga zastosowania dodatkowych zabezpieczeń. Moim zdaniem warto często wracać do tak podstawowych zagadnień, bo są esencją praktycznej pracy z mapą – czy to w terenie, czy za biurkiem podczas projektowania. Z doświadczenia wiem, że umiejętność szybkiego wychwycenia najbardziej stromych fragmentów terenu ułatwia planowanie tras pieszych, rowerowych czy budowlanych. Na koniec taka ciekawostka – w geodezji stosuje się też pojęcie profilu wysokościowego, które jeszcze lepiej uwidacznia te zmiany: najbardziej strome fragmenty są tam najbardziej „pionowe”. Tę wiedzę naprawdę warto mieć w małym palcu!