Zagłębienia w podłożu powstałe w wyniku działalności wiatru nazywa się niszami

Nisze deflacyjne to charakterystyczne zagłębienia w podłożu, które powstają w wyniku działania procesu deflacji, czyli wywiewania drobnych cząstek mineralnych przez wiatr. To właśnie ten mechanizm jest jednym z najważniejszych procesów eolicznych w krajobrazach suchych, np. na terenach pustynnych czy półpustynnych. Bardzo praktyczną sprawą jest zrozumienie, jak powstają takie formy – wiatr zabiera z powierzchni terenu piasek, pył, czasem nawet drobne żwirki, co z biegiem lat prowadzi do obniżenia poziomu gruntu. Z mojego doświadczenia wynika, że w Polsce najłatwiej takie nisze zauważyć na wydmach czy w dolinach rzecznych, gdzie okresowo występuje silna susza i nie ma roślinności, która mogłaby zatrzymać te drobiny. W geotechnice i ochronie środowiska ta wiedza jest bardzo ceniona – pozwala planować zabezpieczenia przeciwerozyjne i lepiej rozumieć, dlaczego czasem dochodzi do odsłaniania warstw ilastych czy nawet powstawania „mis deflacyjnych”, występujących np. na Kujawach. Dla branży budowlanej też to nie jest obojętne, bo czasem takie zagłębienia mogą prowadzić do problemów z posadowieniem obiektów. Standardowo w analizach geomorfologicznych uwzględnia się obszary narażone na deflację, żeby przewidzieć długofalowe zagrożenia związane z erozją eoliczną.