Najbardziej stromy fragment stoku jest na odcinku oznaczonym cyfrą

Najbardziej stromy fragment stoku znajduje się na odcinku oznaczonym cyfrą 3, ponieważ tutaj linie poziomicowe są ułożone najgęściej. W praktyce oznacza to, że na bardzo krótkim odcinku teren gwałtownie zmienia wysokość, czyli różnica wysokości jest największa na najmniejszej odległości w terenie. To właśnie gęstość poziomic jest podstawowym wskaźnikiem stromizny stoku według powszechnie stosowanych zasad kartografii i geodezji. Moim zdaniem, umiejętność odczytywania takich fragmentów mapy przydaje się nie tylko w nauce, ale też np. podczas planowania tras wędrówek, pracy w terenie czy nawet przy projektowaniu infrastruktury – bo każdy inżynier musi znać podstawy analizy topograficznej. W terenie stromym, takim jak tutaj przy odcinku 3, często trzeba stosować dodatkowe zabezpieczenia albo unikać prowadzenia szlaków czy instalacji, bo występuje wyższe ryzyko osuwisk. To też jest powód, dla którego takie fragmenty mają znaczenie w budownictwie czy leśnictwie – nikt rozsądny nie poprowadzi drogi czy linii przesyłowej przez najbardziej stromy kawałek, jeśli nie musi. Moim zdaniem, patrzenie na układ poziomic to podstawa każdej analizy mapy i szczerze mówiąc, bez tej umiejętności trudno sensownie działać w branżach związanych z pracą w terenie.