W rozumieniu ustawy Prawo geologiczne i górnicze wodą termalną jest woda podziemna, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę

Definicja wody termalnej w polskim prawie jest dość jednoznaczna – zgodnie z ustawą Prawo geologiczne i górnicze, aby wodę podziemną zaklasyfikować jako termalną, musi ona mieć na wypływie z ujęcia temperaturę nie mniejszą niż 20°C. To bardzo praktyczne podejście, bo pozwala jednoznacznie odróżnić takie wody od typowych wód podziemnych, z których korzysta się w wodociągach lub do celów spożywczych. W praktyce, wody termalne stosuje się najczęściej w balneologii, rekreacji (baseny termalne) czy nawet w ogrzewnictwie – właśnie z tego powodu istotny jest ten próg temperatury. Z mojego doświadczenia wynika, że to rozróżnienie bywa mylone z tzw. wodami mineralnymi, choć to zupełnie inna kwestia – tam liczy się skład chemiczny, a tutaj głównie temperatura. Jeśli spojrzeć na normy i praktykę branżową np. w geotermii, to właśnie te 20°C jest granicą, od której rozpatruje się opłacalność ekonomiczną eksploatacji wód do celów energetycznych. Oczywiście, im wyższa temperatura, tym lepsze wykorzystanie, ale ustawodawca musiał ustalić jakąś „dolną granicę” i padło na 20°C – moim zdaniem całkiem rozsądnie. Taka wiedza przydaje się też przy analizie dokumentacji hydrogeologicznej – nie raz widziałem pomyłki wynikające z braku znajomości tej konkretnej definicji.