W geofizyce otworowej współczynnik Poissona i moduł Younga przewiercanych skał można w przybliżeniu określić na podstawie profilowania

Profilowanie akustyczne to podstawa, jeśli chodzi o wyznaczanie parametrów mechanicznych skał, takich jak współczynnik Poissona czy moduł Younga. W praktyce polega ono na pomiarze czasów przejścia fal dźwiękowych — głównie fali podłużnej (P) i poprzecznej (S) — przez skałę w otworze wiertniczym. Te czasy przelotu przekładają się bezpośrednio na prędkości fal, a z nich, znając jeszcze gęstość skały (np. z logowania gęstościowego), łatwo wyznaczyć oba wspomniane parametry sprężystościowe. Tak naprawdę większość dużych firm naftowych i górniczych korzysta właśnie z tej metody, bo jest szybka, relatywnie tania i daje powtarzalne wyniki. Moduł Younga mówi nam, jak bardzo skała odkształca się pod wpływem naprężenia, a współczynnik Poissona opisuje stosunek odkształceń poprzecznych do podłużnych — to kluczowe przy projektowaniu odwiertów czy ocenie ryzyka szczelinowania. Co ciekawe, z mojego doświadczenia wynika, że często niedoceniane jest to, jak dużo informacji o stanie naprężeń i możliwych problemach mechanicznych otworu da się uzyskać właśnie z tych parametrów. Coraz częściej w branży standardem jest łączenie profilowania akustycznego z innymi pomiarami (np. wytrzymałością na ścinanie czy porowatością), żeby jeszcze lepiej przewidywać zachowanie skał na różnych głębokościach. W skrócie, jeśli ktoś chce mieć dobre dane do modelowania geomechaniki złoża, to bez danych akustycznych ani rusz.