Niekonwencjonalne, udokumentowane złoża gazu na obszarze Polski znajdują się w łupkach wieku

To jest właśnie poprawna odpowiedź – niekonwencjonalne złoża gazu w Polsce znajdują się w skałach łupkowych pochodzących z ordowiku i syluru. To są formacje geologiczne o wieku ponad 400 milionów lat, występujące głównie w północno-wschodniej Polsce, m.in. na obszarze tzw. basenu bałtyckiego. W tej strefie prowadzono od początku XXI wieku wiele badań i odwiertów poszukiwawczych, które miały na celu ocenę potencjału gazu łupkowego. Praktycznie to właśnie te łupki są głównym przedmiotem analiz firm wydobywczych zainteresowanych gazem niekonwencjonalnym, bo mają odpowiednią miąższość i właściwości petrofizyczne, jak porowatość czy zawartość substancji organicznej, która podczas procesów diagenezy i katagenezy zamieniła się w gaz ziemny. Moim zdaniem, warto podkreślić, że prace poszukiwawcze w Polsce, choć nie zakończyły się jeszcze szerokim wydobyciem komercyjnym, opierają się na wytycznych międzynarodowych standardów takich jak wytyczne SPE lub API dotyczących klasyfikacji zasobów niekonwencjonalnych. Z mojego doświadczenia wynika, że przy analizie potencjału złóż gazu łupkowego zwraca się szczególną uwagę nie tylko na wiek skał, ale i na ich geometrię, połączenie z uskokami czy obecność naturalnych pęknięć, bo to wszystko wpływa na efektywność szczelinowania hydraulicznego. Praktyka pokazuje, że ordowik i sylur są najważniejsze – inne formacje w Polsce nie mają aż tak dużego znaczenia dla gazu niekonwencjonalnego, chociaż oczywiście w branży cały czas bada się też potencjał nowych poziomów skalnych.