Przedstawioną na rysunku formę występowania (skupienia) grup minerałów nazywa się

Forma skupienia minerałów widoczna na rysunku to tzw. szczotka mineralna – klasyczny przykład, bardzo charakterystyczny dla minerałów krystalicznych, szczególnie kwarcu czy gipsu. W szczotce pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy wyrastają z jednej powierzchni, często tworząc efektowny, „jeżowaty” układ. W praktyce, rozpoznanie szczotki jest kluczowe np. przy katalogowaniu okazów mineralogicznych czy podczas pracy terenowej geologa – pozwala szybko ocenić warunki krystalizacji i rodzaj środowiska, w jakim minerały powstawały. Taki układ świadczy często o wolnej przestrzeni, np. szczelinie skalnej, gdzie kryształy mogły rosnąć bez przeszkód. Przyznam szczerze, że poza aspektami naukowymi, szczotki po prostu robią wrażenie wizualnie – to jeden z najbardziej „pokazowych” sposobów występowania minerałów. W podręcznikach i opracowaniach branżowych, np. w mineralogii praktycznej, szczotki uznaje się za ważne dla kolekcjonerów i do szybkiej identyfikacji minerałów w terenie. Często widuje się je na wystawach czy w muzeach geologicznych, bo ich wyrazista forma jest po prostu nie do pomylenia z innymi skupieniami.