Na porowatość skały <u>nie ma wpływu</u>

Wielkość ziaren w skale osadowej czy magmowej wbrew pozorom faktycznie nie wpływa bezpośrednio na porowatość, co czasem wydaje się dziwne, bo dużo osób intuicyjnie myśli „im większe ziarna, tym więcej pustych przestrzeni”. Jednak w praktyce geologicznej to nie wielkość, ale sposób ułożenia, wysortowanie i kształt ziaren mają kluczowe znaczenie dla ilości porów między nimi. Wielkość sama w sobie nie decyduje o tym, ile wolnej przestrzeni zostaje pomiędzy ziarnami – można mieć zarówno drobno- jak i gruboziarnistą skałę o tej samej porowatości, jeśli pozostałe cechy układu ziaren są identyczne. Branżowe normy, na przykład w badaniach gruntów pod fundamenty czy przy poszukiwaniach złóż węglowodorów, zawsze przywiązują większą wagę do sortowania i układu ziaren, bo to od tego zależy przepuszczalność, drenaż czy trwałość gruntu. Praktycznie to oznacza, że nawet żwir o ogromnych ziarnach może mieć niską porowatość, jeśli ziarna są mocno ułożone lub mają nietypowy, dopasowany do siebie kształt. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które warto zapamiętać na przyszłość, zwłaszcza jeśli ktoś planuje pracować w budownictwie czy geologii na poważnie – nie wszystko jest takie jak wynika z prostych skojarzeń. Porowatość to trochę taki „ukryty parametr” skał, który ujawnia się dopiero po dokładnej analizie mikrostruktury i proporcji między ziarnami, a nie ich faktycznej wielkości.