Do określania wieku bezwzględnego czwartorzędowych szczątków organicznych stosuje się metodę

Metoda radiowęglowa, zwana też metodą C14, to absolutna klasyka jeśli chodzi o określanie wieku bezwzględnego czwartorzędowych szczątków organicznych. Polega ona na pomiarze stosunku izotopu węgla 14C do stabilnych form węgla w badanym materiale. Ponieważ 14C ulega rozpadowi z czasem, można w miarę precyzyjnie dowiedzieć się, ile minęło lat od śmierci organizmu. Metoda ta jest najczęściej stosowana w archeologii, paleontologii i geologii – zwłaszcza do badania kości, drewna, torfów czy resztek roślinnych i zwierzęcych. Wiadomo, że działa najlepiej do około 50 000-60 000 lat, więc idealnie pasuje do czwartorzędu. Co ciekawe, laboratoria na całym świecie stosują specjalistyczne procedury kalibracji wyników, bo ilość 14C w atmosferze nie była zawsze stała. W praktyce, radiowęglówki są po prostu nieocenione, gdy trzeba datować np. pradawne szczątki ludzkie lub szczątki zwierząt z epoki lodowcowej. Moim zdaniem, bez tej techniki postęp w rozumieniu historii człowieka i zmian klimatycznych czwartorzędu byłby praktycznie niemożliwy. Warto pamiętać, że metoda ta nie działa na próbki nieorganiczne czy bardzo stare, więc jej ograniczenia też są istotne dla praktyki.