Wyrażony w procentach stosunek długości rdzenia do długości wierconego koronką interwału otworu wiertniczego nazywa się

Wybrałeś poprawnie – uzysk to właśnie ten procentowy stosunek długości rdzenia do długości interwału otworu wierconego koronką. W praktyce, kiedy prowadzimy wiercenia rdzeniowe, szczególnie w geologii czy górnictwie, bardzo ważne jest, żeby wiedzieć, ile materiału rzeczywiście udało się wyciągnąć w postaci rdzenia w stosunku do tego, ile faktycznie przewierciliśmy. Moim zdaniem, uzysk to jeden z najważniejszych wskaźników jakości pracy zespołu wiertniczego – jeżeli uzysk jest wysoki, to znaczy, że rdzeń się nie łamie, nie gubi, a otwór nie jest zanieczyszczony. Zwróć uwagę, że według standardów branżowych dobry uzysk powinien przekraczać 90% – wtedy można mówić o rzetelnej dokumentacji geologicznej. To też daje większą pewność przy ocenie budowy geologicznej złoża. Często, jeśli uzysk spada poniżej określonego poziomu, trzeba zmienić parametry wiercenia albo narzędzia – na przykład koronki czy płuczki – po to, żeby poprawić jakość pobieranego materiału. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne monitorowanie uzysku to podstawa kontroli procesu wiercenia i minimalizacji strat. W praktyce uzysk przelicza się według wzoru: (długość odzyskanego rdzenia / długość przewierconego interwału) x 100%. Odpowiednie raportowanie tego parametru jest też wymagane przy odbiorze prac geologicznych.