Jaką nazwę mają długie i wąskie pagórki utworzone w wyniku działalności fluwioglacjalnej przedstawione na rysunku?

Ozy to naprawdę fascynujące formy terenu. Są to długie, wąskie, często kręte pagórki powstałe w wyniku działalności fluwioglacjalnej, czyli związanej z wodami roztopowymi płynącymi pod lądolodem. Typowe dla ozu jest to, że budują go piaski, żwiry i drobne otoczaki, które osadzają się w tunelach lodowcowych, a po stopnieniu lodu pozostają jako wyraźnie odcinające się od otoczenia grzbiety. Moim zdaniem świetnie pokazują one, jak dynamicznie potrafił kształtować się polski krajobraz w trakcie epoki lodowcowej. Ozy mają spore znaczenie praktyczne – często eksploatowane są jako złoża kruszyw, które są cennym surowcem budowlanym. Z doświadczenia wiem, że rozpoznanie ozu w terenie ma duże znaczenie dla geologów, hydrologów i planistów przestrzennych, bo wyznacza miejsca o korzystnych warunkach wodnych i gruntowych. Warto zwrócić uwagę, że te formy terenowe są też wrażliwe na zmiany działalności człowieka i wymagają ochrony, szczególnie na terenach intensywnej eksploatacji surowców. Wiedza o ozach jest podstawą przy planowaniu inwestycji liniowych czy ocenie potencjału krajobrazowego danego obszaru. Takie pagórki potrafią być piękną wizytówką polskiej geologii plejstoceńskiej!