O minerale, który po uderzeniu młotkiem rozpada się w sposób widoczny na załączonym rysunku mówi się, że ma

Dokładnie tak, minerał który po uderzeniu młotkiem rozpada się na kawałki o nieregularnych, chropowatych powierzchniach, wykazuje tak zwany nierówny przełam. Jest to właściwość fizyczna minerałów, która opisuje, jak wygląda powierzchnia powstała w wyniku rozłamania, gdy minerał nie łamie się zgodnie z płaszczyznami łupliwości. Moim zdaniem rozróżnienie między łupliwością a przełamem jest kluczowe zwłaszcza w praktyce laboratoryjnej, bo pozwala na szybką identyfikację minerałów w terenie czy podczas badań petrograficznych. Nierówny przełam, w przeciwieństwie do muszlowego czy drzazgowego, daje powierzchnie bardzo nieuporządkowane, czasem wyglądające wręcz „poszarpane”. W praktyce spotykasz się z tym, kiedy rozbijasz np. kwarc albo chalcedon – te minerały prawie nigdy nie pękają „po linii”, tylko właśnie w taki sposób. W geologii standardem jest rozpoznawanie minerału właśnie również po cechach przełamu – często podaje się to w kartach katalogowych próbek. Ważna rzecz: właściwość ta nie ma związku z kowalnością, gęstością czy łupliwością – to odrębna cecha diagnostyczna, więc opanowanie jej rozpoznawania bardzo ułatwia dalszą pracę z minerałami. Na marginesie, w kopalniach czy podczas obróbki surowców nierówny przełam bywa kłopotliwy, bo utrudnia uzyskanie regularnych fragmentów.