Przed wzbogacaniem w cieczach ciężkich należy usunąć z nadawy klasę ziarnową

Poprawna odpowiedź to 1-0 mm i wynika to bezpośrednio z wymagań technologicznych procesu wzbogacania w cieczach ciężkich. W praktyce, zanim surowiec trafi do wanien czy stołów wzbogacających, należy usunąć z nadawy najdrobniejsze frakcje, czyli właśnie klasę ziarnową 1-0 mm (a czasem nawet drobniej, np. poniżej 0,5 mm zależnie od ustawień). Te drobne ziarna mają tendencję do unoszenia się na powierzchni cieczy ciężkiej i przez to wprowadzają zamieszanie w separacji, a także pogarszają jakość koncentratu i powodują straty cennego surowca z odpadem. Z mojego doświadczenia wynika, że niewłaściwe przygotowanie nadawy (zwłaszcza zbyt duży udział mułów) kończy się dużymi problemami eksploatacyjnymi – ciecz robi się mętna, rośnie zużycie medium, a efektywność rozdziału leci w dół. Standardy branżowe jasno podkreślają, że przesiewanie i klasyfikacja to podstawa przed każdym wzbogacaniem grawitacyjnym w cieczach ciężkich. Warto też pamiętać, że odpady drobnofrakcyjne można potem kierować do innych metod wzbogacania, np. flotacji. Tak więc, jeśli zależy nam na efektywności i dobrym wykorzystaniu sprzętu, to zawsze trzeba najpierw pozbyć się tej najmniejszej frakcji. Sam nieraz widziałem, jak wszelkie próby 'oszczędzania' na tej operacji kończyły się zdecydowanie gorzej niż zakładano.