Wzbogacaniu magnetycznemu są poddawane mieszaniny mineralne, których ziarna różnią się

Wzbogacanie magnetyczne to proces przeróbki, który opiera się właśnie na różnicach w podatności magnetycznej ziaren w mieszaninie mineralnej. W praktyce oznacza to, że minerały, które mają większą podatność magnetyczną (na przykład magnetyt czy hematyt), można oddzielić od tych o mniejszej podatności (np. kwarc czy kalcyt) za pomocą separatorów magnetycznych. Dokładnie tak się robi w polskich zakładach przeróbczych rud żelaza. Separatory, zarówno suche, jak i mokre, są standardem branżowym i pozwalają osiągać bardzo dobre wskaźniki wzbogacenia, przy zachowaniu dużej wydajności instalacji. Moim zdaniem to jeden z najbardziej praktycznych i „czystych” procesów wzbogacania, bo nie wymaga żadnych odczynników chemicznych – liczy się tylko właściwość fizyczna, czyli podatność na pole magnetyczne. Często w praktyce można spotkać się z zadaniami, gdzie trzeba dobrać odpowiednią siłę pola magnetycznego do konkretnego ziarna – to nie jest przypadkowe, tylko wynika właśnie z tej podatności. Trzeba pamiętać też, że podatność magnetyczna to cecha materiału, która zależy od jego budowy krystalicznej i składu chemicznego, dlatego każdy minerał reaguje trochę inaczej. Stąd właśnie wzbogacanie magnetyczne to rozwiązanie dość uniwersalne, ale też wymagające rozumienia tej właściwości.