Jakie uziarnienie powinna mieć nadawa poddawana wzbogacaniu flotacyjnemu?

Uziarnienie nadawy do procesu flotacji to bardzo ważna sprawa – praktyka pokazuje, że im drobniejsze ziarna, tym skuteczniejsze oddzielanie minerałów użytecznych od skały płonnej. Właśnie dlatego dla większości surowców zaleca się, żeby nadawa poddawana flotacji miała uziarnienie poniżej 0,5 mm. Po prostu: zbyt duże ziarna nie dadzą się efektywnie „złapać” przez pęcherzyki powietrza, a wtedy cały proces traci sens i spada wydajność, co mocno odbija się na wynikach produkcji. Z mojego doświadczenia wynika, że rozdrabnianie do tej frakcji to już standard w nowoczesnych zakładach przeróbczych, bo pozwala uzyskać dobrą selektywność i wysokie odzyski, zwłaszcza w przypadku wzbogacania węgla, miedzi czy cynku. Branżowe normy i instrukcje (np. PN-G-04502) też jasno wskazują takie zakresy uziarnienia. Oczywiście, są surowce, gdzie czasami można próbować flotować większe ziarna, ale bardzo rzadko daje to sensowne efekty, bo w praktyce duże ziarna szybciej opadają i praktycznie nie tworzą trwałych aglomeratów z pęcherzykami powietrza. Fajnie też pamiętać, że dobry dobór uziarnienia to niższe zużycie odczynników i mniej problemów z pianą. W sumie, jeśli ktoś chce osiągać sukcesy w przeróbce kopalin, ta wiedza to absolutna podstawa.