Jeżeli podczas procesu klasyfikacji mechanicznej uszkodzeniu uległo sito przesiewacza, a w produkcie dolnym znajdą się ziarna większe niż średnica podziałowa, to są to

Prawidłowa odpowiedź to „nadziarna”, ponieważ w przesiewaniu mechanicznym nadziarnem nazywamy ziarna, które są większe od szczeliny sita (średnicy podziałowej) i w idealnych warunkach powinny pozostać na sicie. Jeżeli sito ulegnie uszkodzeniu, np. powstaną w nim większe otwory, to część dużych ziaren może przedostać się do produktu dolnego, mimo że normalnie nie przeszłyby przez oczka sita. W praktyce to dość typowa sytuacja w zakładach przeróbczych, zwłaszcza gdy obsługa nie zauważy od razu awarii przesiewacza. Taka obecność nadziarń w produkcie dolnym prowadzi potem do problemów w kolejnych etapach procesu, np. zbyt duże ziarna mogą zatykać urządzenia lub powodować nieefektywne rozdrabnianie. Właśnie dlatego regularna kontrola stanu sit i przesiewaczy to podstawa dobrych praktyk w przeróbce, o czym często mówi się podczas szkoleń BHP i wdrożeń technologicznych. Moim zdaniem osoby pracujące przy przesiewaniu powinny być wyczulone na takie anomalie w sortowaniu ziarnowym – z mojego doświadczenia nawet niewielka nieszczelność w sicie potrafi zmienić cały przebieg procesu. Branżowe normy, np. PN-ISO 9045, podkreślają konieczność kontroli jakości produktów przesiewu, żeby unikać właśnie obecności nadziarń tam, gdzie ich być nie powinno.