Ziarna mineralne różniące się wyłącznie hydrofobowością można rozdzielić podczas procesu

Flotacja to naprawdę ciekawy i praktyczny proces, który bazuje właśnie na różnicach w hydrofobowości ziaren mineralnych – czyli tym, czy powierzchnia ziarna „lubi” wodę, czy raczej jej unika. Jeśli dwa minerały różnią się tylko tą właściwością, to flotacja jest wręcz wymarzonym sposobem na ich rozdzielanie. W praktyce w komorze flotacyjnej do zawiesiny dodaje się odpowiednie odczynniki, np. zbieracze i spieniacze, które powodują, że jedne ziarna (te hydrofobowe) przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i wypływają na powierzchnię jako piana, podczas gdy hydrofilowe zostają w zawiesinie. To bardzo skuteczna metoda i stosuje się ją przy wzbogacaniu rud metali, węgla, czy nawet w recyklingu. Na co dzień w zakładach przeróbczych można spotkać różne typy flotatorów, a cała sztuka polega na dobraniu odpowiednich parametrów (np. pH, stężenia odczynników, czasu napowietrzania). Flotacja daje możliwość precyzyjnego oddzielenia materiału nawet wtedy, gdy inne właściwości fizyczne, jak gęstość czy przewodnictwo, są do siebie zbliżone. Moim zdaniem dobrze jest rozumieć, że właśnie specyficzna cecha hydrofobowości decyduje tutaj o skuteczności procesu – to taki fundament branżowy doceniany w każdej kopalni czy zakładzie wzbogacania.