Stosunek sumarycznej powierzchni otworów sita do jego całkowitej powierzchni jest określany jako

Współczynnik przesiewu to naprawdę istotny parametr w technologii przeróbki kopalin. Określa on stosunek sumarycznej powierzchni otworów sita do całkowitej powierzchni roboczej tego sita. W praktyce oznacza to, jak dużą część sita rzeczywiście biorą udział w oddzielaniu materiału, a nie tylko „robią za ozdobę”, że tak powiem. Im wyższy współczynnik przesiewu, tym większa efektywność procesu, bo więcej materiału może być przesiane w określonym czasie. Standardy branżowe zalecają, by przy projektowaniu sit dążyć do jak największego tego współczynnika, oczywiście biorąc pod uwagę wytrzymałość konstrukcji i specyfikę przesiewanego surowca. Z mojego doświadczenia – im lepsze dopasowanie wielkości i rozmieszczenia otworów do granulacji materiału, tym mniej pyłu, mniej strat i mniejsze ryzyko „zatykania się” sita. Dobra znajomość tego parametru pomaga też ocenić, czy dane sito nadaje się do modernizacji, albo czy nie warto wymienić go na wersję o wyższym współczynniku i poprawić wydajność całej linii produkcyjnej. Niektórzy bagatelizują ten wskaźnik, a to właśnie on decyduje, czy przesiewanie idzie sprawnie, czy marnujemy czas i energię. Branżowe normy (np. PN lub ISO) często podają zalecane wartości współczynnika przesiewu dla różnych zastosowań – warto się z tym zapoznać.