Podczas procesu flotacji węgli kamiennych z produktem pianowym wynoszone są

W procesie flotacji węgli kamiennych najważniejsze jest rozróżnienie, które ziarna mają właściwości hydrofobowe, a które hydrofilowe, bo od tego zależy ich dalszy los w układzie. Ziarna węgla — jeśli są odpowiednio przygotowane, zazwyczaj za pomocą odczynników flotacyjnych, takich jak zbieracze — uzyskują hydrofobowość, czyli niechęć do wody. Dzięki temu łatwo przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i są unoszone wraz z pianą na powierzchnię, tworząc tzw. produkt pianowy. To właśnie stąd węgiel jest odbierany w formie koncentratu. Przemysł stale dąży do tego, by ten produkt był jak najczystszy, bez zbędnych domieszek skał płonnych, które są bardziej hydrofilowe i powinny pozostawać w odpadzie. Praktyka pokazuje, że dobre przygotowanie surowca, odpowiedni dobór odczynników i parametry procesu (np. ilość powietrza, mieszanie, czas flotacji) pozwalają uzyskać wysoką jakość koncentratu węglowego. Często mówi się w branży, że skuteczna flotacja to podstawa efektywnego wzbogacania węgli, bo bez tego trudno osiągnąć wymagania energetyczne czy przemysłowe dla finalnego produktu. Warto pamiętać, że nieprawidłowe ustawienie procesu prowadzi do strat węgla lub zanieczyszczenia koncentratu, co jest wyraźnie niepożądane z punktu widzenia ekonomii całego zakładu. Z mojego doświadczenia wynika, że znajomość właściwości fizykochemicznych ziaren to klucz do dobrych wyników na flotacji.