Na rysunku przedstawiono sposób uśredniania próbki w metodzie

Metoda porcji, przedstawiona na rysunku, to jeden z najbardziej rekomendowanych i praktycznych sposobów uzyskiwania reprezentatywnej próbki kopaliny w procesie przygotowania próbek do analiz laboratoryjnych. Całość próbki dzieli się na porcje o zbliżonej wielkości, najczęściej rozkładając je równomiernie na płaskiej powierzchni (tak jak na rysunku – układ prostokątny), a następnie wybiera się określoną liczbę tych porcji z różnych miejsc, zgodnie np. z ustalonym wzorem (np. co druga, z każdego rzędu itd.). Dzięki temu minimalizuje się ryzyko przypadkowego pominięcia frakcji czy zafałszowania reprezentatywności. Moim zdaniem ta metoda jest dużo bardziej praktyczna niż np. kwartowanie, gdy mamy do czynienia z większą ilością drobnego materiału – sprawdza się doskonale przy próbkach rozdrobnionych, sypkich, a także wtedy, gdy zależy nam na szybkim i powtarzalnym podziale. W wielu instrukcjach branżowych i normach, takich jak PN-ISO 3082 (próbkowanie rud żelaza), metoda porcji jest szczególnie polecana jako sposób minimalizacji błędów losowych i systematycznych. W praktyce laboratoria przeróbcze oraz zakłady górnicze wykorzystują tę technikę do przygotowania prób do badań chemicznych i granulometrycznych. Ważne jest, by zawsze pamiętać o równomiernym rozprowadzeniu materiału przed podziałem na porcje – to moim zdaniem klucz do uzyskania wiarygodnych wyników w dalszych analizach.