Odwodnianie poflotacyjnego koncentratu miedziowego odbywa się kolejno w procesach

Proces odwodniania poflotacyjnego koncentratu miedziowego rzeczywiście przebiega etapami: najpierw zagęszczanie, potem filtracja, a na końcu suszenie. To taka klasyczna sekwencja spotykana w większości zakładów przeróbczych w Polsce i na świecie. Najpierw zagęszczacz usuwa największą ilość wody, koncentrując zawiesinę do jeszcze dość wilgotnej masy – tak odpada największy koszt energetyczny, bo nie trzeba od razu wszystkiego odparować. Następnie koncentrat trafia na filtry (np. filtr prasowy lub bębnowy), gdzie schodzi kolejna porcja wody, już trudniejsza do usunięcia, ale cały czas mówimy o wodzie wolnej lub powierzchniowej. Suszarnia to ostatni etap – tutaj usuwana jest woda związana kapilarnie, cząstkowo czy nawet chemicznie, tak żeby koncentrat nadawał się do transportu i dalszego przerobu hutniczego. Z mojego doświadczenia – dobrze prowadzony proces pozwala oszczędzić sporo energii, bo najdroższe jest suszenie, a przecież im mniej wody zostanie na tym etapie, tym lepiej ekonomicznie. W praktyce, niektóre kopalnie stosują różne usprawnienia, np. dodatek flokulantów, żeby przyspieszyć zagęszczanie. Taka trzystopniowa sekwencja – zagęszczanie, filtracja, suszenie – to już standard branżowy zalecany w podręcznikach i zgodny z wytycznymi wielu producentów urządzeń. Warto to zapamiętać, bo podobnie postępuje się z wieloma koncentratami metali, nie tylko miedzi.