Procesowi flotacji poddaje się węgiel kamienny o uziarnieniu

Proces flotacji to bardzo istotny etap wzbogacania węgla kamiennego, zwłaszcza kiedy mówimy o ziarnach drobnych, czyli tych o uziarnieniu poniżej 0,5 mm. Takie właśnie frakcje, nazywane często mułami węglowymi, mają to do siebie, że są trudne do rozdzielenia tradycyjnymi metodami grawitacyjnymi lub przesiewaniem. W praktyce przemysłowej flotacja jest najskuteczniejsza właśnie dla tak drobnych cząstek, bo wykorzystuje się tu różnice w powierzchniowych właściwościach ziaren – hydrofobowe cząstki węgla przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i unoszą na powierzchnię. To rozwiązanie pozwala odzyskiwać wartościowy węgiel nawet z bardzo rozdrobnionych odpadów pokopalnianych, co ma ogromne znaczenie dla wydajności zakładu. Z mojego doświadczenia wynika, że ignorowanie tej frakcji to zwykła strata – i ekonomiczna, i środowiskowa. Dobre zakłady przeróbcze zawsze prowadzą rozdział i flotację frakcji poniżej 0,5 mm, bo to właśnie w tych ziarnach kryje się duża część drobnopyłowego węgla. Praca z tymi mułami to nie lada wyzwanie dla operatorów flotacji, bo wymaga odpowiedniego doboru odczynników i precyzyjnego sterowania procesem. W każdym renomowanym podręczniku z zakresu przeróbki kopalin znajdziesz informacje, że granica 0,5 mm to taki branżowy standard – warto to zapamiętać, bo w praktyce jest to bardzo często stosowane i nieprzypadkowe.