Jakie uziarnienie powinien mieć węgiel kamienny podczas wzbogacania we wzbogacalnikach DISA?

Wzbogacalniki DISA to specyficzne urządzenia do wzbogacania węgla kamiennego, szczególnie dobrze sprawdzające się dla grubych klas ziarnowych – właśnie w zakresie 20-200 mm. Takie uziarnienie jest wymagane, bo proces wzbogacania w tego typu wzbogacalniku opiera się na oddzielaniu ziaren węgla i skały płonnej głównie na podstawie różnic gęstości i odpowiedniej płuczności dużych ziaren. Mniejsze frakcje, np. poniżej 20 mm, po prostu nie zachowują się stabilnie w środowisku pulsacyjnym DISA, mogą przenikać przez sito, powodować zapychanie lub prowadzić do nieefektywnego rozdziału. Z praktyki zakładowej wiem, że próby wzbogacania drobniejszego materiału w tego typu urządzeniach zwykle kończą się dużymi stratami i pogorszeniem jakości produktu. Branżowe standardy – zarówno w polskich zakładach, jak i tych z przemysłu zagranicznego – jasno wskazują, że dla DISA optymalna jest właśnie taka klasa ziarnowa. Warto pamiętać, że do drobniejszych frakcji stosuje się inne metody, np. stoły koncentracyjne czy hydroklasyfikatory. Wzbogacalnik DISA jest niezastąpiony przy rozdziale dużych brył, np. węgla koksowego, gdzie istotne jest zachowanie bryłowatości i minimalizacja rozdrabniania. Moim zdaniem, wiedza na temat optymalnych zakresów uziarnienia to podstawa efektywnej pracy w przeróbce węgla – pozwala uniknąć wielu technologicznych problemów i strat.