Na rysunku przedstawiono schemat procesu

Proces przedstawiony na schemacie to klasyczny przykład sedymentacji zawiesiny, czyli opadania cząstek stałych w cieczy pod wpływem siły grawitacji. W praktyce górniczej i przeróbczej sedymentacja jest mega ważna, bo pozwala rozdzielić fazę stałą od ciekłej bez użycia skomplikowanych urządzeń. Typowym przykładem jest proces klarowania wód poprocesowych czy odwadniania pulpy po wzbogacaniu. Na rysunku widać, jak z czasem faza stała powoli opada na dno, a nad nią powstaje coraz czystszy roztwór. To zjawisko szeroko opisane w normach i literaturze, chociażby w PN-EN 12457 dotyczącej badania odpadów. Moim zdaniem warto pamiętać, że efektywność sedymentacji zależy od wielkości ziaren, gęstości zawiesiny, temperatury czy obecności flokulantów. Dobrze prowadzona sedymentacja to podstawa uzyskania klarownej wody technologicznej i minimalizacji strat cennych minerałów. W wielu zakładach stosuje się osadniki czy hydroklony, gdzie ten proces zachodzi na większą skalę. Warto obserwować tempo opadania i strukturę osadu, bo one dużo mówią o jakości procesu i składzie zawiesiny. Praktyczne podejście do sedymentacji przekłada się na lepszą organizację całego procesu przeróbczego – oszczędność czasu, energii i wody.