Próbka do badań jest przygotowywana z próbki

Prawidłowa odpowiedź to „laboratoryjnej”, bo właśnie z próbek tego typu przygotowuje się materiał do dalszych badań analitycznych w laboratorium. Chodzi o to, żeby cała procedura pobierania i przygotowywania próbek była powtarzalna, uczciwa i zgodna z normami, jak choćby PN-EN 932 czy normy międzynarodowe ISO. Próbka laboratoryjna to już ten fragment materiału, który został wcześniej pobrany i wstępnie przygotowany — na przykład przez podział, suszenie czy rozdrabnianie — tak aby reprezentował całość partii kopaliny lub produktu. Dopiero z tej próbki laboratoryjnej wydziela się odpowiednie ilości do konkretnych analiz fizykochemicznych, granulometrycznych czy mineralogicznych. Z mojego doświadczenia wynika, że bardzo częstym błędem jest pomijanie etapów homogenizacji albo nieprawidłowe przechowywanie próbki laboratoryjnej, co potem skutkuje przekłamaniem wyników. W praktyce, jak robi się np. analizę zawartości wilgoci albo domieszek metalicznych, to pobiera się próbkę z większego, reprezentatywnego urobku i to właśnie jest próbka laboratoryjna. Dzięki temu wyniki są wiarygodne i można je brać pod uwagę przy optymalizacji procesów technologicznych czy kontroli jakości. Warto pamiętać, że ten etap decyduje nieraz o całym wyniku kontroli – dlatego dobór i przygotowanie próbki laboratoryjnej jest tak mocno opisany w każdej instrukcji czy procedurze badawczej.