Proces przeróbczy wykorzystujący różnice w gęstości minerałów w mieszaninie nadawy to

Wzbogacanie grawitacyjne to jedna z podstawowych metod przeróbki kopalin, szczególnie przydatna, gdy minerały w nadawie różnią się gęstością. Cały trik polega na tym, że podczas procesu — stosując wodę lub powietrze oraz różne urządzenia, na przykład stoły koncentracyjne, rynny czy spirale — cięższe składniki (takie jak np. złoto, cyna, baryt czy niektóre rudy metali) opadają szybciej, a lżejsze (jak kwarc czy skały płonne) są wynoszone lub spływają dalej. Moim zdaniem to jedna z najbardziej „mechanicznych” i ekologicznych metod, bo nie wymaga stosowania agresywnych odczynników chemicznych, co jest dużą zaletą w dzisiejszych czasach. W praktyce spotyka się ją często w zakładach przeróbczych rud metali ciężkich, przy wydobyciu złota czy cyny, a nawet w sortowniach węgla. Standardy branżowe, szczególnie w górnictwie i przeróbce minerałów, podkreślają znaczenie odpowiedniego doboru parametrów procesu, takich jak wielkość ziaren, prędkość przepływu cieczy i kąty nachylenia urządzeń, żeby uzyskać optymalny wychód. Jest to metoda sprawdzona i stosunkowo prosta, a jak pokazuje praktyka, potrafi być bardzo wydajna, jeżeli dobrze się ją ustawi. Pamiętaj też, że kluczem jest znajomość właściwości fizycznych minerałów w nadawie — bez tego ani rusz.