Na schemacie literą H oznaczono obszar

Obszar oznaczony literą H na tym typowym wykresie wybuchowości mieszaniny metanu z tlenem pokazuje strefę niewybuchowości wynikającą z nadmiaru metanu. To bardzo konkretna sprawa – żeby mieszanina metanu z tlenem mogła wybuchnąć, oba składniki muszą być w ściśle określonym zakresie stężeń. Jeśli metanu jest za dużo, w stosunku do ilości tlenu, mieszanka po prostu nie zapali się, bo brakuje odpowiedniej ilości utleniacza (tlenu) do podtrzymania reakcji spalania. Branżowo mówi się wtedy o tzw. granicy górnej wybuchowości. W praktyce górnictwa czy przemysłu chemicznego, znajomość tych stref i ich oznaczeń jest kluczowa przy projektowaniu zabezpieczeń instalacji, wentylacji czy detekcji gazów. Moim zdaniem, każdy kto pracuje z gazami kopalnianymi powinien mieć to wykute na blachę – nie tylko żeby zdać egzamin, ale przede wszystkim dla bezpieczeństwa. Istnieją normy branżowe (np. PN-EN 60079) dotyczące atmosfer wybuchowych i tam wyraźnie rozróżnia się warunki, w których mieszanka jest potencjalnie niebezpieczna, od tych, gdy gaz jest, ale nie może wybuchnąć. Praktyczny przykład? W kopalni, jeśli stężenie metanu przekroczy górną granicę wybuchowości, alarm wybuchowy już nie obowiązuje, ale pojawia się inny problem – zagrożenie uduszenia z powodu wyparcia tlenu. Takie niuanse naprawdę robią różnicę w codziennej pracy.