Miara zanieczyszczeń w wodzie oznaczana skrótem ChZT (chemiczne zapotrzebowanie tlenu) oznacza ilość tlenu pobranego z

ChZT, czyli chemiczne zapotrzebowanie tlenu, to bardzo ważny wskaźnik, który spotyka się praktycznie wszędzie tam, gdzie zajmujemy się analizą zanieczyszczeń w wodach przemysłowych czy ściekowych. Ten parametr określa, ile tlenu jest potrzebne, żeby utlenić wszystkie związki organiczne oraz nieorganiczne, które mają właściwości redukujące, przy zastosowaniu silnego utleniacza w środowisku kwaśnym. Najczęściej do tego celu stosuje się dichromian potasu albo nadmanganian potasu. Moim zdaniem to jeden z bardziej praktycznych parametrów, bo pozwala szybko ocenić, jak bardzo woda jest „brudna” od substancji chemicznych, które mogą być groźne dla środowiska. W laboratoriach przeróbczych czy oczyszczalniach ChZT jest wręcz standardem – zawsze, gdy monitoruje się jakość ścieków, kontroluje się właśnie ten wskaźnik. Co ważne, ChZT obejmuje nie tylko związki organiczne, jakby się mogło wydawać, ale także niektóre nieorganiczne, np. jony żelaza(II) czy siarczki, które również są reduktorami. W praktyce, im wyższy wynik ChZT, tym więcej zanieczyszczeń i większe wyzwanie dla systemów oczyszczania. Dobrą praktyką branżową jest regularne badanie ChZT zarówno na wejściu, jak i na wyjściu zakładu, by mieć pełny obraz efektywności oczyszczania. W sumie, bez znajomości i rozumienia ChZT trudno byłoby prowadzić nowoczesną gospodarkę wodno-ściekową w przemyśle.